Aile Eğitimi ve Danışmanlığı?


Aile Eğitiminin Amacı

Aile eğitiminin temel amacı, ana-babaların öğretmen rolü üstlenmesinden çok, doğal bir süreç ve ortamda çocuklarına nasıl öğreteceklerini öğretmektir (Akçamete, 1989). Aile eğitiminin amacı; anne babalığın değişik yönleriyle ilgili bilgilendirmek ve beceri sahibi yapmaktır (Cavkaytar, 1999). Aile eğitim programları aileye çeşitli becerileri ve kavramları öğretmek amacıyla uygulanmaktadır.

Yasal Boyut

31.05.2006 tarih ve 26184 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliğinin 4. bölümü dikkat çekmektedir. Bu yönetmeliğin 4. bölümünde “Aile Eğitimi, tüm eğitim kademelerinde bireyin eğitimine katkı sağlamak amacıyla aileye verilecek her türlü rehberlik ve danışmanlık hizmetlerini içeren bir eğitim olarak tanımlanmıştır”.

“Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliğinin” Eğitim Hizmetleri kısmının dördüncü bölümünde Aile Eğitim Hizmetlerine yer verilmiştir. Aile Eğitim Hizmetleriyle ilgili yönetmeliğin 36. Maddesi aşağıda yer almaktadır:

MADDE 36- (1) Aile eğitimi, tüm eğitim kademelerinde bireyin eğitimine katkı sağlamak amacıyla aileye verilecek her türlü rehberlik ve danışmanlık hizmetlerini içeren bir eğitimdir.

(2) Aile eğitimi hizmetleri yürütülürken aşağıdaki hususlar dikkate alınır:

a) Aile eğitim programları; aile eğitiminde esas olacak genel ilke ve amaçlar doğrultusunda bireyin yetersizliği, gelişim özellikleri, eğitim ihtiyaçları ve ailenin ihtiyaçlarına uygun olarak hazırlanır ve yürütülür.

b) Aile eğitimi hizmetlerinin planlanması ve koordinasyonu özel eğitim hizmetleri kurulu tarafından yapılır.

c) Aile eğitim programları, RAM’lar, özel eğitim okul ve kurumları, kaynaştırma uygulamaları yapılan okullar tarafından hazırlanır ve yürütülür.

ç) Aile eğitimi hizmetleri, bireyin ve ailenin ihtiyaçları doğrultusunda bireysel, grup ya da uzaktan eğitim şeklinde yürütülür.

d) Aile eğitim programları ailenin katılımıyla bir yıllığına planlanır ve aile ile bireyin eğitim ihtiyaçları doğrultusunda her yıl yeniden geliştirilerek uygulanır.

e) Aile eğitimi hizmetleri, kurumlarda yürütülür. Ancak, ihtiyaç hâlinde bu hizmet evlerde de yürütülebilir

Aile Programlarının Uygulanması

Bu programların uygulama aşamaları ve sunuş şekilleri farklılık göstermektedir. Bu sunuş şekillerinden biride video filmleri aracılığı ile ailelere sunumların yapılmasıdır. Video filmleri, a) aynı modelin tekrar tekrar gözlenmesini sağlaması, (b) farklı uygulamacılar tarafından tekrar tekrar kullanılmasını sağlanması, (c) becerinin kalıcılığının sağlanması için gerekli olduğunda daha sonra gözden geçirilmesini sağlaması ve (d) ev, işyeri gibi sınıf dışındaki diğer ortamlarda da kolayca kullanılabilir olması nedeniyle aile eğitim uygulamalarında tercih edilmektedir (Mechling, 2005).

Ayrıca aileye anında geribildirim sunma, öğretim denemelerini defalarca tekrarlama gibi olumlu etkileri olduğu da ifade edilmektedir. Video teknolojisiyle sunulan bilgi, öğretmen yardımcıları, anne-babalar ya da öğrencinin kendisine sunulacağından maliyet açısından da ekonomik bir uygulamadır (Branham, Collins, Schuster ve Kleinert, 1999; Mechling, 2005).

Sosyal öğrenme teorisinin temel kavramlarından olan, model alma ile öğrenmenin; model alma (modeling), gözlemleyerek öğrenme (observational learning), taklit (imitation), özdeşleşme (identification), içselleştirme (internalization) gibi terimlerle açıklandığı görülmektedir (Bandura, 1971). Sosyal öğrenme teorisinde temel faktör, bireyin başkalarını gözlemleyerek öğrenmesidir. Birlikte öğrenme ortamında, öğrenenle, öğretenlerin etkileşim içinde olması, öğrenen kişiye gözlemleme ile zihinsel fonksiyonlar geliştirmede katkı sağlayacaktır. Öğrenmenin etkililiği, öğrenenin, modelden gözlemlediği davranışı ortaya koyabilme yeteneğine bağlıdır.

Aile Eğitimi ve Önemi

Araştırmalar, bebeğin ilk deneyimlerinin doğumdan önce başladığını, fetusun çeşitli duyumsal ve hareket deneyimler yaşadığını ve beyin gelişimi ile algısal öğrenmenin bu deneyimleri etkilediğini bilimsel olarak kanıtlamışlardır. Ultrason kayıtlarına göre, bir bebeğin hamileliğin 7. haftasında gelişen nöronlarının, bebeğin uzuvlarını hareket ettirdiği görülmüştür.Yenidoğanların, intrauterin dönemde duydukları seslere benzer sesler duyduklarında emme davranışını daha yoğun yaparak bu sesler karşısında seçici davrandıkları belirlenmiştir (Ataman, 2003; Shore, 1997).

Doğumdan önce başlayan bu öğrenme süreci, doğumdan sonra, anne-baba ve bebeğin bakımı ile ilgilenen diğer kişilerin bebekle iletişim kurmasıyla devam etmektedir. Bu açıdan aile, yaşamın ilk yıllarında çocuğun bakımı ve eğitiminden sorumlu başlıca kurumdur. Daha sonraları okul ve diğer sosyal kurumların katkıları, ailenin bu konudaki sorumluluğunu yerine getirmesine yardımcı olsa da, onun önemi ve sorumluluğunu azaltmaz

Ailelerle birlikte yapılacak çalışmalara ilişkin olarak alan yazında, anne babayı anne baba olarak gören yaklaşımlar, öğretici olarak gören yaklaşımlar, öğretici ve savunucular olarak gören yaklaşımlara yer verilmektedir (Turnbull, 1984). Anne-babayı anne-babalık rolleri açısından eğitmeyi amaçlayan programlarda, anne-babaların çocuklarının engeline uyum süreci, çocuğun sosyalleşmesi, kardeşlerle ilişkileri, velayet ve yasal işlemlerle ilgili bilgi, destek ve kaynak sağlanmaktadır. Anne babaları sadece anne baba olarak görme yaklaşımına göre, anne babaların rolleri savunuculuk ya da öğretici olmaktan çok anne babalık olmalıdır.

Anne-babayı çocuğuna öğretici olarak yetiştirmeyi amaçlayan programlarda, anne-babalara, çocuk yetiştirme yaklaşımları, çocuğun dil gelişimine, sosyal ve duygusal gelişimine katkıda bulunma, çocuğuna çeşitli davranış ve bağımsız yaşam becerilerini kazandırmak hedeflenmektir. Anne babayı gönüllüler/savunucular olarak eğitmeyi amaçlayan programlarda, anne babalar yasal savunuculuk, çocuğunun eğitimiyle ilgili uzman, toplumsal kuruluşlar ve ekonomik kaynaklar bulma konularında gönüllü bireyler olarak eğitilmektedir (Cavkaytar, 1999).

Çocuklarının eğitimine aktif katılımlarını sağlamak üzere verilen aile eğitimi hizmetleri, anne-babaların çocuklarıyla ilgili belirli amaçları gerçekleştirmelerini sağlamak üzere uzmanlarca sistematik olarak yürütülen etkinlikleri içermektedir. Aile eğitiminin temelinde, çocuğun sağaltımını sağlayıcı veya genişletici rol almalarını sağlayan bilgi ve becerileri kazandırma düşüncesi yatmaktadır (Mahoney vd.,1999).

Yetersizliğin tanısı konduktan sonra değişik uyum evrelerinden geçen anne baba, bu dönemde duygusal desteğin yanında, çocuğu için ne yapabileceği konusunda yoğun yardıma ihtiyaç duymakta ve bu da özel eğitim ihtiyacı olan bireylerin anne babalarının sistematik eğitim alması gerekliliğini artırmaktadır (Varol, 2005).

AİLE EĞİTİM PROGRAMLARI

Aile eğitim programları, anne-babaların çocuklarına beceri ve kavramları öğretmede ve davranışlarını kontrol etmede kullanabilecekleri etkili yöntem ve teknikleri kazanmalarını amaçlayan programlardır (Kargın, 1990; Küçüker, 1993; Tavil, 2005).

Programa Katılan Kişi Sayısına Göre Düzenlenen Aile Eğitim Programları

Aile eğitim programları, programa katılan kişi sayısına bağlı olarak grup ve bire bir eğitim olarak düzenlenebilmektedir. Grup eğitimi yoluyla düzenlenen aile eğitim programları, çocukları bir eğitim kurumuna devam eden ailelerle yapılan ve anne-babaların uygulamalı davranış analizi ilke ve işlem süreçlerini öğrenmeleri ve çocuklarına uygulamaları yanında, çocuklarına beceri ve kavram öğretmeyi kazanmalarına da yönelik olarak planlanan programlardır

Bu yaklaşımda genellikle uzman, anne-babaları özbakım becerileri, tuvalet öğretimi, konuşma, oyun becerileri, davranış sorunları ve yönetimi, ipuçları ve kullanımı ile pekiştirme uygulamaları gibi konularda bilgilendirmektedir (Turnbull, 1983; Schulz, 1987; Cavkaytar, 1999). Grup öğretiminde her hafta bir beceri üzerinde yoğunlaşılmaktadır. Ailelere ele alınan becerilerle ilgili el kitapları verilmektedir. El kitapları genellikle beceri ve analizi, çocuğun düzeyini saptama, öğretim yöntemleri, kullanılacak araç-gereçler, ödül kullanma ve kayıt süreçlerini içermektedir. Toplantılar sunu, modeller gösterme, rol yapma ve ev ödevleri gibi öğrenme-öğretme süreçlerini içermektedir

Grup eğitimi yoluyla düzenlenen aile eğitim programlarının en önemli avantajlarından birisi, anne- babaların birbirlerinden öğrenmeleri ve başarılarını paylaşmalarıdır (Tavil, 2005). Bu yolla, birçok anne- baba bu çeşit grup katılımından faydalanabilmektedir (Snell, 1983Grup öğretiminde, anne- babaların problemlerinin çoğunda yalnız olmadıklarını, başkalarında da bu tür problemlerin olduğunu görmeleri, kendilerini anlayan anne- babalarla duygularını paylaşabilmeleri, birlikte çözüm üretebilmeleri ve bu çözümleri paylaşabilmelerini olası kılmaktadır

Bire-bir Eğitim Yoluyla Düzenlenen Aile Eğitim Programları

Bire-bir eğitim yoluyla düzenlenen aile eğitim programları, anne-babalar ile uzmanın birebir çalıştığı programlardır. Bu tür programlar yoluyla, çocukların gereksinimleri doğrultusunda, anne- babaların uygulamalı davranış analizi ilke ve işlem süreçlerini öğrenmeleri ve çocuklarına uygulamaları yanında, çocuklarına beceri ve kavram öğretmeyi kazanmaları amaçlanmaktadır.Zaman ve ekonomik açıdan pahalı bir uygulama olma özelliğini taşımaktadır (Gültekin, 2000; Vuran, 1997; Tavil, 2005).

Programın Uygulandığı Ortama Göre Düzenlenen Aile Eğitim Programları

Aile eğitim programları, düzenlendikleri ortama göre, eve dayalı, kuruma dayalı, hem ev hem de kuruma dayalı olmak üzere gruplandırılmıştır (Akçamete, 1989; Gültekin, 2000; Kargın, 1990; Tavil, 2005; Vuran, 1997).).

Eve Dayalı Aile Eğitim Programları

Erken çocukluk dönemindeki çocukların anne- babalarına sağlanan aile eğitim hizmetleri, çocuğun bakımı, çocuğun özellikleri, gereksinimlerini nasıl karşılayacakları gibi konularda ana-babalara bilgi ve beceri kazandırmayı amaçlamaktadır (Kanık,1983; Mahoney vd.,1996; Mahoney vd.,1999; Sucuoğlu vd., 1997). Bu amaçla geliştirilen eve dayalı aile eğitimi programları, erken çocukluk dönemi özel eğitim hizmeti kapsamına alınmış olan ya da okul öncesi eğitim kurumuna gitme yaşına gelmiş ancak kuruma devam etmeyen ya da yetersizlikten ağır derecede etkilendiği için bir eğitim kurumuna devam edemeyen çocukların ebeveynlerine yönelik olarak evde uygulanan programlardır (Snell,1983; Snell, 1993;

Eve dayalı uygulamalar, ailenin gereksinimlerini kendi ortamında belirlemek, aileyle birlikte planlama yapmak, çocuğun gereksinimlerini kendi ortamında karşılamak ve aileye bilgi ve eğitim sağlamak için en uygun ortam olduğu belirtilmektedir. )

Bazı programlar, anne - babalara çocuğunun davranışlarını kontrol etme becerisi kazandırmak üzere geliştirilmekte iken, bazısı ev ortamında kazanılması işlevsel olan tuvalet kontrolü, giyinme, yemek yeme gibi öz- bakım becerilerini öğretme becerisini kazandırmak üzere geliştirilebilmektedir (McCarthy vd . , 1985

Eve dayalı aile eğitim programlarında, aile eğitimcisinin rehberliğinde anne-babalar, çocuklarının eğitim gereksinimlerini karşılamaları konusunda evde eğitilmekte ve uzman -aile etkileşimi evde gerçekleşmektedir Düzenli aralıklarla yapılan ziyaretlerde, anne-babanın çocuğuna beceri, kavram kazandırmasına, davranışlarını yönetmesine ilişkin oturumlar, anlatım, model olma, davranışın prova edilmesi ve bağımsız uygulama basamaklarını içermektedir

Eve dayalı programların güçlükleri

Ev öğretimi programlarının uygulanmasında birtakım güçlüklerle karşılaşılabilmektedir. Örneğin; aileler çocuklarının birebir eğitim gereksinimi olduğu görüşüne katılmayabilirler. Evde çocuğun dikkatinin dağılmamasını sağlayacak uygun ortamlar olmayabilir. Anne- babalar diğer aile üyelerinin gereksinimlerini ihmal edebilir. Anne-babalar çocuklarıyla bire- bir yapacakları öğretim etkinliklerini yapmayabilirler.

Kuruma Dayalı Aile Eğitim Programı

Kuruma dayalı aile eğitim programlarında, ailenin eğitimi, çocuğunun devam ettiği kurum tarafından gerçekleştirilmektedir. Bu kurumlar, resmi eğitim kurumları, özel özel eğitim kurumları ve üniversitelere bağlı özel eğitim merkezleri olabilmektedir (Akçamete 1989). Kuruma dayalı programlarda, anne babalara çocuklarına beceri ve kavramları nasıl kazandıracaklarına ya da davranış yönetimine yönelik beceriler, çocuğun devam ettiği eğitim kurumunda düzenlenen aile eğitim oturumları yoluyla kazandırılmaya çalışılmaktadır.

Kuruma dayalı programlar, özellikle ortak gereksinime sahip çocuk ve ailelerine yönelik eğitim hizmetlerinin grup eğitimi yoluyla verilmesinde tercih edilmektedir (Snell,1983).  Kuruma dayalı model, çocuğa, çocuklar arası etkileşim ve sosyal oyun fırsatlarını da sağlayabilmektedir. Ayrıca, uygulamacının, aile ziyareti yapmak amacıyla sürekli yolculuk yapması gerekmediği için tercih edilmektedir.

Ev ve Kuruma Dayalı Aile Eğitim Programları

Ev ve kuruma dayalı aile eğitim programları, eve dayalı ve kuruma dayalı aile eğitim programlarının bir bileşimidir. Bu tür programlarda bir eğitim kurumuna devam eden çocukların okulda kazandıkları becerilerin, ev ortamı ve yakın çevrede de sürdürülmesi ve genellenmesini ya da kurumda üzerinde durulmayan becerilerin kazandırılmasını amaçlayan programlardır

Eve ve kuruma dayalı aile eğitim programları, farklı amaçlara yönelik olarak planlanabilmektedir. Birincisi; çocuğa okulda uygulanan programın, okulda ve evde aynı anda yürütülmesine yönelik genişletilmiş uygulama programlarıdır. İkincisi; okulda gerçekleştirilen bir amacın, ortam ve materyal değişikliği ile eve transfer edildiği genelleştirme programlarıdır. Üçüncü program çeşidi ise, özelleştirilmiş programlardır.

Bu programlar, genellikle özbakım ve ev içi becerilerinin öğretimine yönelik olarak evde başlatılır ve sürdürülür. Diğer bir program çeşidi ise; davranış değiştirme programıdır. Anne- babaların çocuğun ev ortamındaki uygun olmayan davranışlarını azaltmaları ve uygun davranışlarını arttırmalarına yönelik olarak düzenlenmektedir

Programın Amacına Göre Düzenlenen Aile Eğitim Programları

Aile eğitim programları, anne- babaların uygulamalı davranış analizi ilke ve işlem süreçlerini kazanmaları ve çocuklarına beceri ve kavramları öğretmeyi kazandırma amaçlarına yönelik olarak planlanabilmektedir (Elksnin ve Elksnin 1991; Gültekin 2000; Tavil,2005; Varol 1996).

Uygulamalı Davranış Analizi İlke ve İşlem Süreçlerini Kazandırmaya Yönelik Aile Eğitim Programları

Davranışçı yaklaşıma dayalı olarak anne- babalara uygulamalı davranış analizi ilke ve işlem süreçlerinin öğretiminde konuların oturumlara dağıtılması şöylece düzenlenir.

1. Oturum: Anne-babalar, bir davranışı gözlenebilir, ölçülebilir terimlerle tanımlamayı ve davranışı nasıl gözleyeceklerini öğrenirler.

2. Oturum: Anne-babalar, uygun davranışları artırmak için pekiştireçleri belirlemeyi ve uygulamayı öğrenirler

3. Oturum: Anne-babalar, dönüştürülebilir sembol pekiştireç sisteminin ne olduğunu ve uygun davranışları artırmak için nasıl kullanıldığını öğrenirler.

4.Oturum: Anne-babalar, uygun olmayan davranışları azaltmak için pekiştireçlerin geri çekilmesini öğrenirler

5. Oturum: Anne-babalar, sürekli davranışları belirlemeyi ve bu davranışları uygun şekilde kaydetmeyi öğrenirler

6. Oturum: Anne- babalar, pekiştireçleri ne zaman ve ne şekilde azaltacaklarını öğrenirler.

7. Oturum: Anne-babalar, uygun olmayan davranışları azaltmak için cezayı nasıl kullanacaklarını öğrenirler.

8. Oturum: Anne-babalar, uygun olmayan davranışları azaltmak için tüm pekiştireçlerin geri çekilmesini, hangi özelliklere sahip çocuklara ne şekilde uygulanabileceklerini öğrenirler.

9. Oturum: Anne-babalar, uyaran kontrolü yöntemlerini kullanmayı öğrenirler.

10. Oturum: Anne- babalar, kendilerinde ve çocuklarındaki değişiklikleri değerlendirirler

Beceri ve Kavram Öğretmeyi Amaçlayan Aile Eğitim Programları

Anne-babalara çocuklarına beceri ve kavramları nasıl öğreteceklerinin kazandırılması, engelli çocukların daha kısa sürede ve daha çok sayıda beceri ve kavramı kazanmalarına hizmet eder. Ancak aileler günlük yaşamın getirdiği birtakım sorumluluklarla evde çocuklarının eğitimine katılmakta isteksiz olabilirler. Çoğu aile, gün içerisinde çok fazla yorulduklarını; bu nedenle de çocuklarına yeterince zaman ayıramadıklarını söylemektedir.

Ailelerin ve öğretmenlerin, ailenin çocuğunun eğitimine evde katılımıyla ilgili olarak bir araya gelmesi gerektiğini ve karşılıklı olarak gereksinimleri ve beklentileri tartışmalarının gerekli olduğu görülmektedir. Öğretmenler de ailelerden, okulda yapılan çalışmaların sürekliliğinin sağlanması için belli becerilerin ev ortamına genellenmesi ve günlük rutin içerisinde ailelerin katılması gibi çeşitli beklentilere sahiptirler

Öğretmenler, ailenin ev ortamındaki eğitim çalışmalarına katılımını planlarken, öncelikle öğrencinin gelişim düzeyini, yapabildiklerini ve ailenin özelliklerini (eğitim düzeyi, ekonomik koşulları, ev ortamının koşulları, vb.) dikkate almalıdır. Bu doğrultuda, eve dayalı bireyselleştirilmiş aile eğitim programları hazırlanmalıdır. Aileler ve öğretmenler, evde yapılacak olan etkinliklerin planlanması konusunda düzenli olarak bir araya gelmelidirler. Bu görüşmeler, öğretmenin aileyi evinde ziyaret etmesi şeklinde düzenlenebileceği gibi okulda aile görüşmeleri şeklinde de düzenlenebilir.

Ev ortamında öğretilecek becerinin belirlenmesi nasıl gerçekleştireceği konusunda pratik öneriler

 a) Belirlenen becerinin zorluk düzeyine göre basitten karmaşığa sıralanması,

 b) basit öğretimsel tekniklerinin (ipuçlarının kullanımı, etkili ödüllerin belirlenmesi, vb.) nasıl kullanılacağının gösterilmesi,

c) etkinliğin gerçekleştirileceği ortamın (mutfak, banyo vb.) düzenlenmesi,

 d) gerekli araç-gereçlerin temin edilmesi,

e) aileye, belli beceri basamaklarının nasıl yapılacağının gösterilmesi ve

f) aileyi belli sürelerde ev ortamında izleme, dönüt verme ve gerektiğinde karşılıklı yazılı mesajlar gönderme

Eve ayalı aile eğitim programları basamakları

1. Öğretmen tarafından engelli çocuğun dil, öz bakım, bilişsel, sosyal ve psiko motor becerilerdeki düzeyi, anne- babaların da bulunduğu ortamada öğretmen tarafından belirlenir.

2. Bir sonraki haftaya kadar, çocuğa hangi beceri ya da kavramın öğretileceğine anne- babalarla birlikte karar verilir.

3. Öğretmen, anne- babalara, belirlenen becerileri çocuklarına nasıl öğreteceklerini canlandırma ile gösterir.

4.Daha sonra anne-babaların öğrendiklerini çocuklarına nasıl öğrettikleri öğretmen tarafından gözlenerek anne- babalara dönüt verilir.

5. Anne- babadan, belirlenen beceri ve kavramları bir hafta süre ile çocuklarına öğretmeleri istenir.

6. Öğretmen tarafından, anne-babalara çocuklarına öğretecekleri beceri ve kavramlarla ilgili el kitapları verilir.

7. Öğretmen, bir hafta sonra aileyi ziyaret ederek, çocukta amaçların gerçekleşip gerçekleşmediğini belirler ve tekrar bir haftalık plan yapılır.

Videoyla Model Olunarak Yapılan Öğretim Uygulamaları

Videoyla model olunarak yapılan beceri öğretimi, öğretilmesi amaçlanan becerinin tüm basamaklarının videodan izlettirilmesi, daha sonra öğrencinin izlediği beceri basamaklarını uygulaması sağlanarak yapılan öğretimdir. • Videoyla model olunarak öğretilen beceriler “genelleyici” olduğu kadar “süreklilik” özelliği taşımaktadır. • Bu yöntemle yapılan öğretimde öğrenciyle uygulamacı arasındaki birebir etkileşimin gerekliliği azaltılmaktadır.

Video modeliyle öğretim zaman açısından da verimli bir yöntemdir. Ayrıca, bazı becerilerin öğretimi için gerekli olabilecek bir akran modelinin varlığına duyulan gereksinimi de azaltabilmektedir. Video aracılığı ile öğretim; video ile geri dönüt sağlama (video feedback), video öz modelleme (video self modelling), kişinin kendisine ait görüşü (subjective point of view), interaktif video öğretimi (interactive video instruction), bilgisayar destekli video öğretimi (computer- based video instruction) ve videoyla model olma (video modeling) olmak üzere kendi içerisinde uygulama biçimine göre farklılaşabilmektedir.

Video ile beceri kazandırma aşamaları

Video temelli eğitimle beceri kazandırılmak istenildiğinde aşağıdaki basamaklar içeren eğitim oturumlarına yer verilmelidir.

Film materyalinin izlenmesi

İzlenen davranışın sergilenmesi

Tartışma

Yeni davranışları pratik yap